Demograficzne starzenie się społeczeństwa, wyrażające się większym udziałem osób starszych w społeczeństwie, pociąga za sobą wiele problemów. Należą do nich m.in.:

• wzrost bezwzględnej liczby seniorów, co wiąże się ze zwiększeniem obciążenia systemu ochrony zdrowia kosztami opieki nad tą grupą ludności;
• potrzeba opracowania strategicznych programów dla ludzi w starszym wieku w oparciu o realne rozpoznanie ich sytuacji zdrowotnej oraz społeczno-ekonomicznej;
• potrzeba pomocy w organizacji życia i zaspokajaniu potrzeb nie tylko tych osób starszych, których samodzielność jest ograniczona, ale i przeważającej większości starszej generacji, zachowującej przez długi okres życia sprawność i wykazujących wysoki poziom aktywności życiowej;
• potrzeba wiedzy o procesach starzenia się organizmu oraz o biologicznych, medycznych i społecznych konsekwencjach tego procesu i możliwościach wspierania osób starszych z myślą o zachowaniu przez nie samodzielności;
• opracowanie programów profilaktycznych mających na celu zachowanie sprawności fizycznej i psychicznej do późnego wieku i ograniczenie kosztów opieki medycznej i usług opiekuńczych;
• zapewnienie szkolenia lekarzy pierwszego kontaktu w zakresie geriatrii w oparciu o opracowane standardy opieki geriatrycznej (link) oraz popularyzację tej specjalizacji wśród lekarzy;

Odpowiedzi na pytania związane z powyższymi problemami powinny dostarczyć wyniki ogólnopolskiego interdyscyplinarnego badania w ramach programu badawczego POLSENIOR, realizowanego przez konsorcjum badawcze pod kierunkiem prof. Piotra Błędowskiego (SGH).

Koordynatorem badania jest dr Małgorzata Mossakowska z Międzynarodowego Instytutu Biologii Molekularnej i Komórkowej w Warszawie.